Movie

ജോൺ ഹോനായിയുടെ പ്രതിനായകശബ്ദത്തിൻ്റെ വശ്യത: ജിതേഷ് മംഗലത്ത്

താരതമ്യങ്ങളില്ലാത്ത, രണ്ടു ശബ്ദങ്ങൾക്കിടയിലെ അതിശയമായിരുന്നു റിസബാവ എനിക്ക്

 

“അമ്മച്ചിക്കോർമ്മയുണ്ടോ…? ഒരു വിരൽത്തുമ്പിൽ എന്നെയും മറുവിരൽത്തുമ്പിൽ ആൻഡ്രൂസിനെയും കൊണ്ട് നടക്കാനിറങ്ങുമ്പോൾ അമ്മച്ചി ഞങ്ങൾക്കൊരു കഥ പറഞ്ഞു തരുമായിരുന്നില്ലേ..?
ഭൂതത്താന്റെ കയ്യീന്ന് ഭൂമി നിധി തട്ടിപ്പറിച്ച കഥ..
ആ കഥയിലെ നിധിയാണിപ്പൊ അമ്മച്ചിയുടെ കയ്യിൽ ഇരിക്കുന്നത്.
പ്ലീസ് അതിങ്ങ് തന്നേരെ..”

ആ പ്ലീസ് കഴിഞ്ഞുള്ള രണ്ടു വാക്കുകൾക്ക് അയാൾ കൊടുക്കുന്ന ഒരു റിഥം ഓഫ് മോഡുലേഷനുണ്ട്. ഏതോ നാടോടിക്കഥയിൽ നിന്നുമിറങ്ങിവരുന്ന, നിഷേധിക്കാനാവാത്തത്ര വശ്യമായിരുന്നു ജോൺ ഹോനായിയുടെ ആ പ്രതിനായകശബ്ദം. എന്റെ ഓർമ്മയിൽ അതിനോടു കിടപിടിക്കുന്നത്ര വശ്യമായ മറ്റൊരു മോഡുലേഷൻ മറ്റൊരു പ്രതിനായകനുമില്ല.
ഒപ്പം ഒരൽപ്പം ചെമ്പിച്ച മുടിയും, ആ കണ്ണടയും, മെനാസിങ്ങെന്നു വിശേഷിപ്പിക്കാവുന്ന ആ ചിരിയും കൂടി ചേരുമ്പോൾ ഹോനായി അപ്രതിരോധ്യനാവുകയാണ്.

ഇരുപത്തിയൊന്നു വർഷം കഴിഞ്ഞ് ശബ്ദത്തിന്റെ മറ്റൊരു വശ്യഭാവവുമായി അയാൾ വരുമ്പോൾ, രൂപമുണ്ടായിരുന്നില്ല അയാളുടേതായി. പക്ഷേ അനുപം ഖേറിന്റെ സൗമ്യവും, ദീപ്തവുമായ ശരീരഭാഷയോട് അതിശയകരമാം വിധം ചേർന്നു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു അയാളുടെ ശബ്ദം.

“ഗോളടിച്ച് വിജയത്തിന്റെ ലഹരിയിൽ നിൽക്കുന്നവന് ആ കൂവലും ബഹളവുമൊക്കെ ഒരാവേശമാണ്. പരാജയപ്പെട്ടവൻ ആ ബഹളങ്ങളിലും തനിച്ചാ”

“നിന്റെയച്ഛനായിട്ടു മാത്രമേ നീയെന്നെ കാണുന്നുള്ളൂ.”

ഒടുവിൽ ആ കടൽത്തീരത്തു വെച്ച് ലിയണാഡ് കോഹന്റെ ആ വരികൾ, മാത്യൂസിനേറെയിഷ്ടപ്പെട്ട വരികൾ, അയാൾ മാത്യൂസിനോടായി പറയുന്നുണ്ട്:
“ആം യുവർ മാൻ”

ആ രണ്ട് ശബ്ദങ്ങൾക്കുമിടയിലുള്ള റിസബാവ എന്തുകൊണ്ടോ ഓർമ്മയിലെവിടെയും അടയാളപ്പെടുന്നുമില്ല. പക്ഷേ ഇരുപത്തിയൊന്നു വർഷങ്ങളെ ഒരു കൊച്ചുചെപ്പിലൊളിപ്പിച്ച ആ ശബ്ദൈന്ദ്രജാലകത മറവിയുടെ ഒരു തരികൊണ്ടു പോലും മൂടുന്നുമില്ല. റിസബാവയ്ക്ക്, ആൺശബ്ദത്തിന്റെ ഏറ്റവും സിൽക്കിയായ വേർഷനുകൾക്കൊന്നിന് ആദരാഞ്ജലികൾ

NewsThen More

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Back to top button

Adblock Detected

Please consider supporting us by disabling your ad blocker